14.033
ब्राह्मण उवाच॥
नाहं तथा भीरु चरामि लोके; तथा त्वं मां तर्कयसे स्वबुद्ध्या। विप्रोऽस्मि मुक्तोऽस्मि वनेचरोऽस्मि; गृहस्थधर्मा ब्रह्मचारी तथास्मि ॥१४-३३-१॥
नाहमस्मि यथा मां त्वं पश्यसे चक्षुषा शुभे। मया व्याप्तमिदं सर्वं यत्किञ्चिज्जगतीगतम् ॥१४-३३-२॥
ये केचिज्जन्तवो लोके जङ्गमाः स्थावराश्च ह। तेषां मामन्तकं विद्धि दारूणामिव पावकम् ॥१४-३३-३॥
राज्यं पृथिव्यां सर्वस्यामथ वापि त्रिविष्टपे। तथा बुद्धिरियं वेत्ति बुद्धिरेव धनं मम ॥१४-३३-४॥
एकः पन्था ब्राह्मणानां येन गच्छन्ति तद्विदः। गृहेषु वनवासेषु गुरुवासेषु भिक्षुषु ॥ लिङ्गैर्बहुभिरव्यग्रैरेका बुद्धिरुपास्यते ॥१४-३३-५॥
नानालिङ्गाश्रमस्थानां येषां बुद्धिः शमात्मिका। ते भावमेकमायान्ति सरितः सागरं यथा ॥१४-३३-६॥
बुद्ध्यायं गम्यते मार्गः शरीरेण न गम्यते। आद्यन्तवन्ति कर्माणि शरीरं कर्मबन्धनम् ॥१४-३३-७॥
तस्मात्ते सुभगे नास्ति परलोककृतं भयम्। मद्भावभावनिरता ममैवात्मानमेष्यसि ॥१४-३३-८॥