11.019
Pancharatra and Core: Gandhari continues her lamentation.
गान्धार्युवाच॥
एष माधव पुत्रो मे विकर्णः प्राज्ञसंमतः। भूमौ विनिहतः शेते भीमेन शतधा कृतः ॥११-१९-१॥
गजमध्यगतः शेते विकर्णो मधुसूदन। नीलमेघपरिक्षिप्तः शरदीव दिवाकरः ॥११-१९-२॥
अस्य चापग्रहेणैष पाणिः कृतकिणो महान्। कथञ्चिच्छिद्यते गृध्रैरत्तुकामैस्तलत्रवान् ॥११-१९-३॥
अस्य भार्यामिषप्रेप्सून्गृध्रानेतांस्तपस्विनी। वारयत्यनिशं बाला न च शक्नोति माधव ॥११-१९-४॥
युवा वृन्दारकः शूरो विकर्णः पुरुषर्षभ। सुखोचितः सुखार्हश्च शेते पांसुषु माधव ॥११-१९-५॥
कर्णिनालीकनाराचैर्भिन्नमर्माणमाहवे। अद्यापि न जहात्येनं लक्ष्मीर्भरतसत्तमम् ॥११-१९-६॥
एष सङ्ग्रामशूरेण प्रतिज्ञां पालयिष्यता। दुर्मुखोऽभिमुखः शेते हतोऽरिगणहा रणे ॥११-१९-७॥
तस्यैतद्वदनं कृष्ण श्वापदैरर्धभक्षितम्। विभात्यभ्यधिकं तात सप्तम्यामिव चन्द्रमाः ॥११-१९-८॥
शूरस्य हि रणे कृष्ण यस्याननमथेदृशम्। स कथं निहतोऽमित्रैः पांसून्ग्रसति मे सुतः ॥११-१९-९॥
यस्याहवमुखे सौम्य स्थाता नैवोपपद्यते। स कथं दुर्मुखोऽमित्रैर्हतो विबुधलोकजित् ॥११-१९-१०॥
चित्रसेनं हतं भूमौ शयानं मधुसूदन। धार्तराष्ट्रमिमं पश्य प्रतिमानं दनुष्मताम् ॥११-१९-११॥
तं चित्रमाल्याभरणं युवत्यः शोककर्शिताः। क्रव्यादसङ्घैः सहिता रुदन्त्यः पर्युपासते ॥११-१९-१२॥
स्त्रीणां रुदितनिर्घोषः श्वापदानां च गर्जितम्। चित्ररूपमिदं कृष्ण विचित्रं प्रतिभाति मे ॥११-१९-१३॥
युवा वृन्दारको नित्यं प्रवरस्त्रीनिषेवितः। विविंशतिरसौ शेते ध्वस्तः पांसुषु माधव ॥११-१९-१४॥
शरसङ्कृत्तवर्माणं वीरं विशसने हतम्। परिवार्यासते गृध्राः परिविंशा विविंशतिम् ॥११-१९-१५॥
प्रविश्य समरे वीरः पाण्डवानामनीकिनीम्। आविश्य शयने शेते पुनः सत्पुरुषोचितम् ॥११-१९-१६॥
स्मितोपपन्नं सुनसं सुभ्रु ताराधिपोपमम्। अतीव शुभ्रं वदनं पश्य कृष्ण विविंशतेः ॥११-१९-१७॥
यं स्म तं पर्युपासन्ते वसुं वासवयोषितः। क्रीडन्तमिव गन्धर्वं देवकन्याः सहस्रशः ॥११-१९-१८॥
हन्तारं वीरसेनानां शूरं समितिशोभनम्। निबर्हणममित्राणां दुःसहं विषहेत कः ॥११-१९-१९॥
दुःसहस्यैतदाभाति शरीरं संवृतं शरैः। गिरिरात्मरुहैः फुल्लैः कर्णिकारैरिवावृतः ॥११-१९-२०॥
शातकौम्भ्या स्रजा भाति कवचेन च भास्वता। अग्निनेव गिरिः श्वेतो गतासुरपि दुःसहः ॥११-१९-२१॥
